Skrócony tydzień pracy pozwala wykonywać pracę przez mniej niż 5 dni w tygodniu i jednocześnie wydłużyć poszczególne dni pracy nawet do 12 godzin. Nie oznacza to jednak automatycznie krótszego etatu ani 32-godzinnego tygodnia pracy.

Na czym polega skrócony tydzień pracy?

W tym systemie pracownik może wykonywać pracę przez mniej niż 5 dni w tygodniu, a dobowy wymiar czasu pracy może zostać przedłużony maksymalnie do 12 godzin.

Nie oznacza to obowiązku pracy zawsze przez dokładnie 4 dni.

W zależności od harmonogramu i wymiaru czasu pracy w danym okresie możliwe jest różne rozłożenie pracy, pod warunkiem że pracownik nie pracuje przez 5 dni w tygodniu, a cały rozkład jest zgodny z obowiązującym wymiarem czasu pracy.

System ten jest uregulowany w art. 143 Kodeksu pracy.

Czy można pracować 4 dni po 10 godzin?

Tak.

Przy pełnym etacie jednym z możliwych rozkładów może być na przykład:

Dzień Czas pracy
Poniedziałek 10 godzin
Wtorek 10 godzin
Środa 10 godzin
Czwartek 10 godzin
Piątek wolne

Łącznie daje to 40 godzin pracy.

Dziewiąta i dziesiąta godzina pracy nie stają się w takim przypadku automatycznie nadgodzinami tylko dlatego, że przekroczona została standardowa 8-godzinna norma dobowa.

System skróconego tygodnia pracy pozwala bowiem zgodnie z przepisami przedłużyć dobowy wymiar pracy – maksymalnie do 12 godzin.

Nie oznacza to jednak, że w każdym tygodniu harmonogram musi wyglądać dokładnie 4 × 10 godzin.

Wymiar czasu pracy ustala się dla całego okresu rozliczeniowego, dlatego rzeczywista liczba godzin w poszczególnych dniach może wymagać dostosowania np. do układu kalendarza i przypadających świąt.

Czy skrócony tydzień pracy oznacza mniej godzin pracy?

Nie.

To jedna z najważniejszych rzeczy do zapamiętania.

Nazwa „skrócony tydzień pracy” odnosi się przede wszystkim do liczby dni pracy, a nie automatycznie do liczby godzin do przepracowania.

Pracownik zatrudniony na pełny etat nadal ma do przepracowania pełny wymiar czasu pracy wynikający z obowiązujących przepisów.

Dlatego:

4 dni po 10 godzin = 40 godzin pracy

nie jest tym samym co:

4 dni po 8 godzin = 32 godziny pracy.

Ten drugi model oznaczałby rzeczywiste skrócenie liczby godzin pracy i wymagałby innej podstawy organizacyjnej lub zmiany warunków zatrudnienia.

System z art. 143 Kodeksu pracy sam w sobie nie wprowadza 32-godzinnego tygodnia pracy.

Kto może wprowadzić skrócony tydzień pracy?

Ten system różni się od wielu innych systemów czasu pracy tym, że jego zastosowanie następuje na wniosek pracownika.

Pracodawca nie może więc po prostu jednostronnie zdecydować:

„Od przyszłego miesiąca pracujesz 4 dni po 10 godzin”.

Pracownik musi wystąpić o zastosowanie wobec niego systemu skróconego tygodnia pracy.

Od 27 stycznia 2026 r. taki wniosek może zostać złożony:

  • w postaci papierowej,
  • albo elektronicznej.

Samo złożenie wniosku nie oznacza jeszcze automatycznego przejścia na taki system.

Zastosowanie systemu skróconego tygodnia pracy następuje na podstawie umowy o pracę, dlatego wymaga porozumienia pracownika i pracodawcy.

Czy pracodawca musi zgodzić się na 4-dniowy tydzień pracy?

Nie ma ogólnej zasady, zgodnie z którą zwykły wniosek z art. 143 Kodeksu pracy musi zostać zaakceptowany.

System wymaga współpracy obu stron i musi być możliwy do zastosowania w konkretnej organizacji pracy.

Przy ocenie mogą mieć znaczenie na przykład:

  • sposób działania zespołu,
  • godziny obsługi klientów,
  • konieczność zapewnienia ciągłości pracy,
  • dostępność innych pracowników,
  • charakter wykonywanych obowiązków.

Samo zatrudnienie na danym stanowisku nie daje więc automatycznego prawa do pracy przez 4 dni w tygodniu.

Czy zawsze trzeba pracować po 10 godzin?

Nie.

Przepisy pozwalają wydłużyć dobowy wymiar pracy maksymalnie do 12 godzin, ale nie wymagają, żeby każdy dzień miał 10 albo 12 godzin.

Rozkład może przewidywać różną liczbę godzin w poszczególnych dniach, jeżeli jest zgodny z wymiarem czasu pracy oraz pozostałymi przepisami.

Najważniejsze jest to, że praca ma być wykonywana przez mniej niż 5 dni w tygodniu.

Nie należy więc utożsamiać tego systemu wyłącznie z jednym konkretnym schematem 4 × 10 godzin.

Jaki okres rozliczeniowy można stosować?

W systemie skróconego tygodnia pracy okres rozliczeniowy nie może przekraczać 1 miesiąca.

To istotne, ponieważ właśnie w tym okresie trzeba prawidłowo zaplanować i rozliczyć pełny wymiar czasu pracy pracownika.

Przykładowo, jeśli wymiar czasu pracy w konkretnym miesiącu wynosi 168 godzin, harmonogram powinien zostać przygotowany tak, aby uwzględnić właśnie ten wymiar, a nie sztywno powielać 4 dni po 10 godzin w każdym tygodniu bez patrzenia na kalendarz.

Czy 9., 10. albo 12. godzina pracy jest nadgodziną?

Nie automatycznie.

Jeżeli zgodnie z prawidłowo przygotowanym harmonogramem pracownik ma pracować danego dnia przez 10 godzin, to sama dziewiąta i dziesiąta godzina nie stanowią nadgodzin.

Podobnie może być przy prawidłowo zaplanowanym 12-godzinnym dniu pracy.

Praca nadliczbowa może natomiast powstać m.in. wtedy, gdy pracownik wykonuje pracę ponad przedłużony dobowy wymiar wynikający z jego harmonogramu albo gdy zostanie przekroczona przeciętna tygodniowa norma czasu pracy.

Jeżeli więc pracownik ma zaplanowane 10 godzin, a faktycznie pracuje 12, dodatkowe godziny wymagają odrębnej oceny i rozliczenia.

Nie każdy pracownik może pracować po 12 godzin

Możliwość przedłużenia dobowego wymiaru do 12 godzin nie oznacza, że można stosować taki rozkład bez ograniczeń wobec każdego pracownika.

Przepisy przewidują grupy pracowników, których czas pracy w takich systemach nie może przekraczać 8 godzin albo może zostać przedłużony tylko po spełnieniu dodatkowych warunków.

Dotyczy to m.in.:

  • pracownic w ciąży,
  • pracowników zatrudnionych na niektórych stanowiskach, na których występują przekroczenia dopuszczalnych czynników szkodliwych,
  • pracowników opiekujących się dzieckiem do ukończenia przez nie 4 lat – jeżeli nie wyrazili zgody na pracę powyżej 8 godzin.

Dlatego sam fakt zastosowania systemu skróconego tygodnia pracy nie zawsze oznacza możliwość zaplanowania 10- lub 12-godzinnej zmiany każdej osobie.

Przerwy i odpoczynek przy dłuższym dniu pracy

Dłuższy dzień pracy oznacza również konieczność prawidłowego stosowania przepisów o przerwach.

Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy:

  • wynosi co najmniej 6 godzin – pracownik ma prawo do co najmniej 15 minut przerwy,
  • jest dłuższy niż 9 godzin – przysługuje kolejna co najmniej 15-minutowa przerwa.

Przy 10- albo 12-godzinnym dniu pracy pracownik ma więc co do zasady prawo do co najmniej 30 minut ustawowych przerw wliczanych do czasu pracy.

Nadal obowiązują również przepisy dotyczące odpoczynku:

  • co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku na dobę,
  • co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego.

Skrócony tydzień pracy nie znosi tych zasad.

Jak rozlicza się urlop?

Urlopu wypoczynkowego udziela się w dniach, które zgodnie z harmonogramem są dla pracownika dniami pracy, w wymiarze godzin odpowiadającym liczbie godzin zaplanowanych na dany dzień.

Jeżeli pracownik ma zaplanowane:

10 godzin pracy w poniedziałek

i korzysta w tym dniu z urlopu, z jego puli urlopowej zostanie odjęte:

10 godzin urlopu.

Jeżeli piątek jest zgodnie z harmonogramem dniem wolnym, nie trzeba brać na ten dzień urlopu.

Dzięki temu pracownik pracujący przez 4 dni może wykorzystać urlop inaczej niż osoba pracująca standardowo po 8 godzin przez 5 dni, choć roczna pula urlopu nadal wynika z tych samych zasad.

Czy skrócony tydzień pracy można stosować na część etatu?

Tak.

System czasu pracy i wymiar etatu to dwie różne kwestie.

Pracownik zatrudniony na część etatu również może być objęty systemem skróconego tygodnia pracy.

W takim przypadku zakres godzin do zaplanowania musi jednak odpowiadać jego wymiarowi zatrudnienia.

Przykładowo pracownik zatrudniony na 1/2 etatu nie musi pracować przez 5 dni po 4 godziny. Jego praca może zostać skoncentrowana na mniejszej liczbie dni, jeżeli zachowane zostaną zasady właściwe dla tego systemu.

Więcej o różnicy między wymiarem etatu a konkretnym rozkładem czasu pracy znajdziesz w artykule Jak przeliczyć etat na godziny?.

Co warto zapamiętać?

Skrócony tydzień pracy pozwala pracować przez mniej niż 5 dni w tygodniu i wydłużyć poszczególne dni pracy maksymalnie do 12 godzin.

Nie jest jednak równoznaczny z automatycznym skróceniem tygodniowej liczby godzin pracy.

Najważniejsze zasady są następujące:

  • system stosuje się na wniosek pracownika,
  • od 2026 r. wniosek może mieć postać papierową albo elektroniczną,
  • zastosowanie systemu następuje na podstawie umowy o pracę,
  • pracuje się przez mniej niż 5 dni w tygodniu,
  • dobowy wymiar pracy można przedłużyć maksymalnie do 12 godzin,
  • okres rozliczeniowy nie może przekraczać 1 miesiąca,
  • 4 dni po 10 godzin mogą być prawidłowym rozkładem pełnego etatu,
    1. i 10. godzina nie są automatycznie nadgodzinami, jeśli wynikają z prawidłowego harmonogramu,
  • nadal obowiązują zasady dotyczące przerw, odpoczynku, urlopu i pracy nadliczbowej.

Skrócony tydzień pracy może więc dać pracownikowi dodatkowy dzień bez zaplanowanej pracy, ale nie oznacza automatycznie, że będzie pracował mniej godzin.

Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje analizy konkretnego rozkładu czasu pracy ani warunków zatrudnienia.

Stan prawny: 26 października 2026 r.

Podstawa prawna i przydatne źródła